plop-image10 plop-image9 plop-image13 plop-image6 plop-image11 plop-image15 plop-image8 plop-image12 plop-image5 plop-image14 plop-image16

Een korte terugblik van een oud-raadslid

Mijn politieke loopbaan bij de gemeente Assen is voortijdig afgebroken. Voorlopig uit de politieke arena. Wie weet? Een terugkeer over 4 jaar sluit ik nu niet uit maar hoe realistisch is dit perspectief? Hoewel je de regie zoveel mogelijk over je leven wilt voeren, de werkelijkheid confronteert je met zaken die jezelf niet in de hand hebt. Ongewild wordt je teruggeworpen in de realiteit: Een verlies van 2 zetels voor mijn partij hield voor mij een abrupt einde in als lid van de gemeenteraad. Ik had niet het gevoel dat mijn werk af was en had graag nog een periode aan willen vastknopen. De nieuwe situatie biedt andere uitdagingen en wellicht ook nieuwe en andere prioriteiten.

Zo'n 4,5 jaar geleden werd ik benaderd door Plop of ik er wat voor voelde  om in de gemeentepolitiek te stappen. De relatie vanuit de gemeente met de Molukse gemeenschap had een nieuwe impuls nodig. Daarnaast wou de partij zowel programmatisch als ook voor wat betreft de fractiesamenstelling vooral een afspiegeling zijn van de Assense multiculturele samenleving. Ik kon mij in beide argumenten vinden. Maar vooral het bedrijven van politiek zo dicht mogelijk bij de burger, vanuit en samen met de burger zijn uitgangspunten van Plop die nauw aansluiten op mijn visie. Het is evident dat een dergelijke politieke visie zijn beslag vindt in de maatschappelijke en politieke structuren. Machtstructuren staan echter vaak veranderingen in de weg. Maatschappelijke veranderingen zijn weerbarstig, vergen tijd, tactvol optreden maar vragen ook collectieve doortastendheid onder inspirerend leiderschap.

Als ik terugblik naar de afgelopen 4 jaren dan overheerst het positieve gevoel boven de ambivalente gevoelens zoals ik die zo even naar voren bracht. Betrokkenheid bij een aantal initiatieven gaven mij vreugde en voldoening in het raadswerk. Ik doe geen uitspraken over bereikte resultaten, voordat je weet worden zaken in een ander context geplaatst. Winnen of Verliezen, Hoogtepunten en Dieptepunten, Geven en Nemen. Deze zijn alle inherent aan het politiek bedrijven. In de politiek heb je geen vrienden en maak je ook geen vrienden. Een pessimistisch beeld? Ik ga voor de omgekeerde bewijslast. Maar in tegenstelling tot wat hier voorafgaand door mij is verwoord: Bepalend in de onderlinge politieke verhoudingen is het respect voor de ander dat de basis vormt voor het goed functioneren van de raad.

Er wordt in de raad verwacht dat je echter niet alleen voor je standpunten opkomt maar ook dat je in staat bent om samen te werken, zoals het zoeken van draagvlak voor of tegen een bepaald voorstel. Overigens is dit in mijn ogen het meest uitdagende onderdeel van het politiek bedrijven. Zonder anderen tekort te doen heb ik in dit opzicht veel waardering voor de Christen Unie en in het bijzonder lof voor hun bijdrage in het debat rondom Kleurrijk Assen. Met Groen Links heb ik uitstekend samengewerkt aan de notitie armoedebestrijding. Het is Ger bij uitstek toevertrouwd de uitwerking van de voorstellen door het college kritisch te volgen. Uiteraard zal Plop ook hier de vinger aan de pols houden.

{mosimage cw=140 popup=1 align=right}Ieder nadeel heeft zijn voordeel. Daags na de verkiezingen werd ik gebeld door de secretaris van de Turkse Vereniging. Hij betreurde dat ik niet in de raad terugkeer en vond het jammer dat ik geen gebruik had gemaakt van zijn aanbod om naast de werving voor zijn Turkse man van de PVDA ook de werving voor mij te verzorgen. Bij de verkiezingen in 2002 kreeg ik namelijk 50 stemmen uit de Turkse gemeenschap. Achteraf een beoordelingsfout? Wie het weet mag het zeggen. Maar ik wil een waarschuwende vinger in de lucht steken. De Volkskrant kopt afgelopen zaterdag op de voorpagina: Jacht op de allochtone kiezer is geopend. Het waren de nieuwe Nederlanders die de PVDA  de overwinning in de grote steden heeft bezorgd. Een duidelijker integratiesignaal als dit lijkt me overbodig. Voorkomen moet worden dat dit proces op een deceptie uitloopt. Vorig jaar werden we opnieuw geconfronteerd met de brandhaarden in de Parijse voorsteden. Ik kan niet in de glazen bol kijken maar dit scenario is niet ondenkbaar voor Nederland. Ook in een stad als Assen staan jonge allochtonen klaar om de arbeidsmarkt te betreden. Gemotiveerd en gretig om aan de slag te gaan. Het voordeel kan in het nadeel omslaan wanneer allochtone groepen gedesillusioneerd afhaken.

In de nasleep van de hectiek van de verkiezingen, bereikte mij het verhaal dat een oudere Nederlandse man, die nooit eerder gestemd heeft, zijn stem aan mij heeft gegeven. Met hulp van een vrouw ging hij het stemhokje in. Gaat het om mij of om het programma of betreft het een combinatie van beide. De vraagstelling kun je ook anders formuleren: Is het persoonlijke politiek of de politiek persoonlijk? Wat mij betreft gaat het om politiek bedrijven zo dicht mogelijk bij de mensen.

Noes Solisa